Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ
Γνωρίστε την Όλγα, τον Ντίνο, τον Χρήστο και τη γειτονιά Νέο Βυζάντιο του Ναυπλίου.
Οι άνθρωποι πίσω από το τραπέζι
Το Νέο Βυζάντιο άνοιξε τον Μάρτιο του 2026, από τρεις ανθρώπους με κοινή αγάπ για το καλό φαγητό και το ανοιχτό τραπέζι: την Όλγα, τον Ντίνο και τον Χρήστο. Δεν θέλαμε να φτιάξουμε ένα ακόμα μεζεδοπωλείο για τουρίστες που περνούν βιαστικά. Θέλαμε ένα μέρος όπου ο κόσμος της γειτονιάς θα κάθεται δίπλα σε όποιον έρχεται από μακριά, γύρω από το ίδιο τραπέζι, με τους ίδιους νόστιμους μεζέδες : ψάρια & θαλασσινά, επιλεγμένα κρέατα , νόστιμες σαλάτες και ξεχωριστά αποστάγματα απ’ όλη την Ελλάδα.
Γιατί «Νέο Βυζάντιο»;
Το όνομα δεν το διαλέξαμε τυχαία, το δανειστήκαμε από τη γειτονιά μας. Βρισκόμαστε στην πλατεία του Αγίου Κωνσταντίνου, στην καρδιά του Νέου Βυζαντίου, μιας από τις προσφυγικές συνοικίες του Ναυπλίου.
Η γειτονιά χτίστηκε τις δεκαετίες του 1920 και του 1930 από πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, που έφτασαν στο Ναύπλιο μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, κουβαλώντας ελάχιστα υλικά αγαθά αλλά πολλή δύναμη και επιμονή. Στην αρχή στεγάστηκαν προσωρινά όπου βρέθηκε χώρος: σε παλιούς στρατώνες, σε άδεια κτίρια, ακόμη και σε παράγκες. Σιγά σιγά, με κόπο και με δάνεια που πλήρωναν επί χρόνια, έχτισαν τα δικά τους σπίτια στην περιοχή που τότε λεγόταν «Ταμπάκικα» ή «Κιούλ Τεπέ». Την εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης, ακριβώς στην πλατεία όπου βρισκόμαστε σήμερα, την έχτισαν οι ίδιοι οι πρόσφυγες με τα χέρια τους.
Σχεδόν έναν αιώνα μετά, η γειτονιά έχει αλλάξει όψη, όμως κρατάει ακόμα κάτι από εκείνο το πνεύμα: της γειτονιάς, της παρέας και των ανθρώπων που ξεκίνησαν από το μηδέν και έχτισαν κάτι δικό τους. Αυτό το πνεύμα θέλουμε να έχουν και τα δικά μας τραπέζια.
Για όσους θέλουν να μάθουν περισσότερα για την ιστορία της γειτονιάς, μπορούν να διαβάσουν το αναλυτικό ιστορικό αφιέρωμα του 2ου Γυμνασίου Ναυπλίου.